بانک پرامپت هوش مصنوعی

نمای نزدیک سه‌رخ از زنی با کت مشکی اوورسایز که به پنجره بارانی نگاه می‌کند؛ لنز ۸۵ میلی‌متری، عمق میدان کم و حالتی متفکر و غمگین.

نانوبنانا۳۴۸ نویسه

قاب سینمایی نزدیک از فردی جوان با پیراهن سفید باز که در اتاقی کم‌نور به بیرون پنجره نگاه می‌کند و سیگار می‌کشد؛ کل تصویر در تُن فیروزه‌ای و فضایی غمگین.

چت‌جی‌پی‌تی۳۱۲ نویسه

زنی با موهای در باد و چشمان بسته در پلیور قهوه‌ای گرم، میان دشتی سبز زیر آسمان ابری؛ نور نرم پخش‌شده، عمق میدان کم و تون‌های سبز و خاکستری تیره.

چت‌جی‌پی‌تی۹۹۵ نویسه

پرتره‌ای غمگین با لباس مشکی ویکتوریایی و گل رز خشک در دست که سیلوئتش با صخره‌ها و ساحل شن سیاه ترکیب شده؛ مه سینمایی، دانه فیلم و رنگ‌های خاکی محو.

چت‌جی‌پی‌تی۲٬۰۸۲ نویسه

پرتره نیمه‌نزدیک با لنز ۵۰ میلی‌متری از زنی جوان با صورت گرد و چشمان درشت که چانه روی دست‌های تاشده گذاشته و به پنجره باران‌خورده نگاه می‌کند؛ پیراهن نخی سفید نازک و حالتی غمگین.

نانوبنانا۳۵۲ نویسه

قاب عمودی از فردی تنها میان علف‌های بلند سبز که مثل موج در باد حرکت می‌کنند؛ پیراهن سفید ساده، سر پایین و نگاه به زمین، پالت مریم‌گلی و زیتونی و عمق میدان کم.

چت‌جی‌پی‌تی۱٬۲۴۹ نویسه

فردی با پیراهن سفید گشاد میان علف‌های بلند سبز مریم‌گلی که در باد موج می‌زنند، سر پایین و نگاه به زمین، بدون خط افق، پالت خاموش و دانه‌بندی فیلم در نسبت ۳:۴.

چت‌جی‌پی‌تی۱٬۲۴۹ نویسه

جوانی با هودی مشکی گشاد و کلاه روی سر، چهارزانو روی بالکن زیر باران نشسته و نور گوشی صورتش را روشن می‌کند؛ قطره‌های باران روی شیشه و بوکه رنگی شهر.

چت‌جی‌پی‌تی۱٬۸۰۹ نویسه

پرتره شبانه از زن جوانی با سویشرت زرشکی در باغی پر از گل‌های سرخ، گرفته‌شده از پشت شیشه باران‌زده با بوکه کهربایی و حال‌وهوای فیلم کداک پرترا.

لئوناردو۱٬۰۸۱ نویسه

مرد جوانی با یقه‌اسکی و پالتوی بلند مشکی روی صندلی چوبی نشسته، سر پایین و نگاه به دست‌ها؛ فضایی تاریک، آرام و ملانکولیک.

چت‌جی‌پی‌تی۳۲۵ نویسه

مرد جوانی با یقه‌اسکی مشکی و پالتوی بلند مات روی صندلی چوبی ساده نشسته، سر خم و نگاه به دست‌ها در فضایی کم‌نور و آرام.

چت‌جی‌پی‌تی۳۱۴ نویسه

آهنگی درباره کسی که دیگر بلد نیست دوست بدارد و به سایه‌ای روی دیوار بدل شده، با اوج‌گیری تدریجی و کری پرسوز.

سونو۳۵۹ نویسه

ترانه‌ای درباره تنهایی در دنیای دیجیتال و پرسش «من صفرم یا یک؟»، با فضایی سرد، درون‌گرا و اندوهگین.

سونو۴۰۳ نویسه

آهنگی آرام خطاب به کسی که می‌خواهد ناپدید شود، با وعده ماندن و باز گذاشتن در؛ فضایی بارانی، گرم و همدلانه.

سونو۲۶۹ نویسه